Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Το Κυπριακό Ολοκαύτωμα



“Να γίνεις η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο”, Γκάντι.

Όταν ήρθα εδώ πριν από 4 χρόνια σχεδόν, μου δόθηκε μια ανήκουστη ευκαιρία να αλλάξω. Εδώ, σκέφτηκα, δεν με γνώριζε κανείς. Οι σχέσεις μου με τους συμφοιτητές μου θα ήταν ένα “κενό ερμάριο” και οι τωρινές μου πράξεις και τα λεγόμενα μου θα καθόριζαν το ποιος θα είμαι για το υπόλοιπο της τετραετίας (;) που θα σπαταλούσα στο Νησί. Αρκετοί πιστεύουν ότι δεν μπορείς να αλλάξεις το παρελθόν. Μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά στην περίπτωση μου/μας είχαμε την ευκαιρία να ξεχάσουμε το παρελθόν. Και φυσικά αυτό ισχύει για κάθε πρωτοετή ελλαδίτη φοιτητή.

Άλλοι αποφάσισαν να μείνουν οι ίδιοι, άλλοι άλλαξαν ραγδαία, ποικιλοτρόπως ο καθένας τους και άλλοι αποκόπηκαν από το σύνολο και την μικροκοινωνία μας αναλώνοντας το χρόνο τους βλαστημώντας την ώρα και την στιγμή που ήρθαν στην Κύπρο. Για εμένα, οι τελευταίοι, απέτυχαν να καταλάβουν την αξία της ευκαιρίας που τους δόθηκε ουρανοκατέβατα, ή ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της. Παρόλα αυτά όλες οι αποφάσεις είναι σεβαστές. Μπήκαμε σε ένα πανεπιστήμιο/σχολείο όπου οι καθηγητές μας απειλούσαν να μας κόψουν με τον όρο των τριών απουσιών και οι γονείς μας τρέμαν με την ιδέα να διαγραφούμε από το πανεπιστήμιο και να πάνε στράφι όλος ο χρόνος και τα χρήματα που ξόδεψαν.

Βρήκα μια διαφορετική αντίληψη του πανεπιστημιακού χώρου από αυτήν που είχα συνηθίσει. Οι παρατάξεις τρώγονταν για το ποιος θα κάνει πρώτος το πάρκινγκ στο πανεπιστήμιο για να μπορούν να παρκάρουν το αυτοκίνητο του μπαμπά, αντί να αγωνίζονται για την δημιουργία των ανύπαρκτων μέσων μεταφοράς. Οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί περιπολούσαν ανοιχτά στους χώρους της ανωτάτης εκπαίδευσης. Δεν θέλω να δικαιολογήσω τα λεγόμενα μου, αλλά θα έπρεπε να ξέρουν οι φοιτητές ότι η Δημοκρατία φτιάχτηκε για να προστατεύει αυτούς που διαφωνούν με την καθεστηκυία τάξη και τα τετριμμένα συστήματα και όχι για αυτούς που συμφωνούν μαζί της. Άλλωστε οι τελευταίοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν.

Δεν μιλάω για βόμβες μολότοφ, απλώς για την πιο υγιή αντίδραση που φέρνει ένα δημοκρατικό πολίτευμα δηλαδή, την πρόοδο μέσα από την ανατροπή των καρεκλοκένταυρων και την εκκαθάριση της σήψης όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα στην κοινωνία. Έτσι και το άσυλο υπάρχει για να προστατεύει ιδέες που μπορεί να αλλάξουν το κόσμο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα (καλώς ή κακώς). Η εξυγίανση λοιπόν της αστυνομίας μέσα από ανοιχτό και δημόσιο διάλογο δεν μπορεί να γίνει όταν στο δίπλα τραπέζι έχουμε έναν αντιπρόσωπο της κρατική καταστολής με στολή ή χωρίς. Ένας από τους λόγους είναι προφανώς επειδή αυτός έχει όπλο, χειροπέδες και άλλα μέσα και εγώ δεν έχω τίποτα και έτσι αυτομάτως θα φοβηθώ να μιλήσω ανοιχτά για θέματα όπως το προηγούμενο. Κάτι το οποίο είναι πέρα για πέρα φυσική αντίδραση του οργανισμού ή με άλλα λόγια το ένστικτο της επιβίωσης που υπάρχει σε όλους μας. Βέβαια όλα αυτά υπάρχουν όταν το περιεχόμενο στο οποίο αναφερόμαστε είναι δημοκρατικό. Εδώ είναι;

Ο σκοπός του κειμένου δεν είναι να δείξει τίποτα περισσότερο από τα όσα βλέπουμε κάθε μέρα. Βλέπουμε 45άριδες που το Σάββατο το βράδυ κυκλοφορούν μέσα στη μερσεντές που απέκτησαν μετά κόπων και βασάνων και στο δίπλα κάθισμα μια Κινεζούλα, Φιλιππινέζα, Μπαγκλαντεσιανή... τους σύγχρονους αμειβόμενους δούλους, δηλαδή, πάνω στους οποίους στηρίζεται η σύγχρονη Κύπρος. Και αυτό φυσική αντίδραση του οργανισμού τους είναι. Αρραβωνιάστηκαν στα 18 τους, πήγαν 2 χρόνια στρατό, με κατοχυρωμένη μια θέση στο πανεπιστήμιο. Δοκίμασαν μόνο ένα “φρούτο” και αφού τους πέσαν τα μαλλιά από τα δάνεια, τα σχολικά έξοδα των παιδιών τους, την ασφυκτική εκπαίδευση που τους πρόσφεραν και την λιγοστή διασκέδαση που γεύτηκαν ως τώρα... ξαφνικά ανακάλυψαν ότι υπάρχει και η ευχαρίστηση του εαυτού τους, η καταπολέμηση των κόμπλεξ τους μέσα από τον αγοραίο έρωτα και τα πανάκριβα αμάξια και εν συνεχεία η όδευση προς μια ευτυχισμένη “γεμάτη” ζωή και η κατάληξη σε έναν χολιγουντιανό θάνατο με όλους τους συγγενείς γύρω από το νεκροκρέβατο τους, την απατημένη γυναίκα τους και τα 2-3 κουτσούβελα που αράδιασαν στον δρόμο για να να πειραματιστούν με νέες τακτικές καταπίεσης.

Ένας συμφοιτητής μου, μου είχε δώσει ως λύση να φύγω. Αν δεν σου αρέσει, σήκω και γύρνα στη χώρα σου, μου είπε. Ο ίδιος είναι φυσικά που μετά μου αράδιασε όλα τα κακά των ελληνικών πανεπιστήμιων και πως αυτός τα άντεξε και τελικά πήρε το πτυχίο του με ένα χρόνο καθυστέρηση λόγω καταλήψεων. Άντεξε φυσικά και δεν τα παράτησε... αφού πρώτα αποφάσισε να αυτοεξοριστεί στο δωμάτιο του παρέα με το ΡΙΚ 1 και το ΡΙΚ2.

Το πρώτο καιρό είχα νέα που ήθελα να μοιραστώ με όλο το κόσμο που είχα αφήσει πίσω στην πόλη μου, να αναρωτιέται αν περνάω καλά. Στην αρχή η επικοινωνία ήταν συχνή, μετά κατάντησε ανούσια. Όσον και αν προσπαθούσα να τους εξηγήσω τι γίνεται εδώ πέρα δεν μπορούσαν να με καταλάβουν. Όπως ακριβώς ένας ινδουιστής πεθαίνει της πείνας επειδή θεωρεί αμαρτία να τρως το “ιερό ζώο”, την αγελάδα δηλαδή, ακόμα και αν η αγελάδα περιπλανιέται αμέριμνη και απολύτως ασφαλισμένη, στο παραδίπλα αγρό, έτσι και εγώ κατάντησα να παραπονιέμαι απαρηγόρητα σε ανθρώπινους τοίχους.

Είναι ο μικρός πληθυσμός με αποτέλεσμα όλοι να γνωρίζονται μεταξύ τους;

Είναι ο πλούτος που διάβρωσε τις καθημερινές τους σχέσεις;

Είναι το “Κυπριακό”;

Είναι οι οξαποδώ/Τουρκοκύπριοι;

Είναι τα κόμματα και οι παρατάξεις;

Τι είναι αυτό που κάνει την Κύπρο τόσο ιδιαίτερη; Ένας φίλος μου πήγε να τα τινάξει, άλλος έπεσε σε κατάθλιψη, άλλοι το ρίξανε στα βαριά ναρκωτικά και άλλοι στο μεθύσι, άλλοι πάλι την είδανε νταβάδες και παράγοντες της νύχτας, και άλλοι πιστέψανε ότι μόνο οι εκρηκτικοί μηχανισμοί θα σώσουν την κατάσταση. Σχεδόν ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως προσπάθησαν να αποφύγουν την καθημερινή ζωή όπως αυτή παρουσιάζεται σε αυτή την άκρη της γης με μοναδικό σκοπό να “ξεχάσουν”, τι γίνεται έξω από την πόρτα τους, στην καφετέρια, στο πανεπιστήμιο. Είδα ανθρώπους, φίλους μου, εντελώς φυσιολογικούς να βάζουν τα κλάματα, και άλλους να τρέχουν στην μέση της Καλλιπόλεως έχοντας καταρρεύσει πνευματικά, παρακαλώντας για ένα αμάξι να τους πατήσει.

Δεν με ενδιαφέρει να απαριθμήσω τα κακώς κείμενα αυτού του τόπου. Είναι τόσο οφθαλμοφανής η κατάσταση που μόνο ο πεθαμένος δεν τα βλέπει. Δεν έχω σκοπό να αλλάξω τίποτα. Άλλωστε πιστεύω ότι θα αλλάξει αυτός που θέλει να αλλάξει. Θα κλείσει την τηλεόραση του, αυτός που θέλει να την κλείσει και θα διαβάσει αυτό το κείμενο αυτός που θέλει να το διαβάσει. Από όλους τους άλλους δεν περιμένω τίποτα. Είναι τα πειθήνια όργανα, οι μάζες που συχνάζουν στα βοσκοτόπια των ΜΜΕ, αυτοί για τους οποίους δεν θα ασχοληθεί ποτέ η ιστορία ούτε και οι μελλοντικές γενεές. Απλώς εάν δεν τα βγάλω από μέσα μου πιστεύω ότι ουσιαστικά θα απαρνούμαι την ύπαρξη της Κύπρου και κατά συνέπεια τα φοιτητικά μου χρόνια. Η Κύπρος είναι εδώ και ασφυκτιά. Πουθενά και σε καμία χώρα δεν είναι τέλεια. Σε κανένα μέρος του κόσμου. Δεν χρειάζεται να γυρίσεις το γη για να το καταλάβεις, αλλά ούτε και να διαβάσεις Κούντερα.

Οι καθηγητές μου διδάσκουν με τέτοιο εγωισμό και στόμφο που κανείς θα νόμιζε ότι μπήκε στο μάθημα της Πυρηνικής Φυσικής 101 και ότι άμα δεν προσέξω ή δεν παραστώ σε ένα μάθημα όπως ρητά απαγορεύουν οι Κανονισμοί του Πανεπιστημίου Κύπρου τότε ενδέχεται να κάνω λάθος με αποτέλεσμα να ανατιναχτεί το Πυρηνικό Εργοστάσιο στην Λάρνακα. Παραμυθιάζουν τους εαυτούς τους με εντυπώσεις που ακούνε από γλοιώδεις συμφοιτητές μου που μόνο σκοπό έχουν ένα 10αρί αντί για το 9,5 που πιθανόν να τους βάλει ο καθηγητής. Οι δε φοιτητές πραγματικά κρέμονται από τα χείλια των καθηγητών τους. Ανοίγουνε το στόμα τους μόνο αν τους το ζητήσει ο καθηγητής και ποτέ μα ποτέ δεν εκφέρουν γνώμη, εκτός φυσικά αν συζητάει ο καθηγητής (μόνος του) για το Κυπριακό ή κάποιο άλλο θέμα οπότε εκεί η ηθική τους, τους αναγκάζει να διατυπώσουν τις απόψεις που έχουν αποστηθίσει το προηγούμενο βράδυ από τα φυλλάδιο της μπλε, κόκκινης, πράσινης, γαλάζιας... παράταξης. Καλοκουρδισμένα ανδροειδή με λίγα λόγια.

Δεν θέλω να πιστεύω ότι είμαι ισοπεδωτικός αλλά ούτε και μηδενιστής. Παντού υπάρχουν εναλλακτικά μυαλά, που όταν όλοι λένε “κόκκινο!” αυτή αναρωτιούνται “μα γιατί κόκκινο;”. Με το ίδιο σκεπτικό υπάρχουν οι μπάτσοι αλλά υπάρχουν και οι αστυνομικοί, υπάρχουν οι δάσκαλοι αλλά υπάρχουν και οι δάσκαλοι/δημοσιο-υπαλληλίσκοι, υπάρχουν οι τύραννοι αλλά υπάρχουν και οι ευεργέτες. Οι κύπριοι που κατάφερα να συνεννοηθώ μαζί τους είναι αυτοί που όταν τους γνώρισα με ρώτησαν μια ερώτηση που τότε την έβλεπα γελοία αλλά πλέον θα την ρωτούσα και εγώ με την σειρά μου: “Μα γιατί ήρθες εδώ;”, “Ξέρεις τι έκανες στον εαυτό σου;”. Είναι άνθρωποι που θέλουν σαν τρελοί να φύγουν από εδώ αλλά δεν μπορούν ο καθένας για δικό του λόγο. Βέβαια είναι εύλογο το ερώτημα: πως μπορεί κάποιος να φύγει;

Πώς μπορεί κάποιος να φύγει όταν από μικρά παιδιά τους βάζουν στα σχολεία με το τετράδιο να έχει για εξώφυλλο την Κερύνεια και από πάνω το γνωστό “ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ”. Συνεχίστε έτσι και σίγουρα θα λυθεί το Κυπριακό... Οι κύπριοι δεν έχουν βαριά βιομηχανία όμως σίγουρα είναι επαγγελματίες στην αποχαύνωση των εαυτών τους και τη πλύση εγκεφάλου... Από νωρίς κιόλας άγουρα και ευκολόπιστα μυαλά είναι στο έλεος του κάθε κομπλεξικού καθηγητή ο οποίος έχει σαν μοναδικό του χρέος όχι να τους αποκαλύψει ότι ο καθένας μπορεί και σκέφτεται διαφορετικά αλλά ότι οι Τούρκοι είναι οι εχθροί, το χρήμα φέρνει ευτυχία, ότι ο Χρηστός ήταν Κύπριος και ότι άλλη αηδία κατεβάσει το μυαλό του κάθε διεστραμμένου δασκάλου/χαλιναγωγού. Μετά στην δεύτερη βαθμίδα της εκπαίδευσης κατακλύζονται από τις παρατάξεις και τα διδάγματα των γονιών τους από ανούσιες υποσχέσεις και ευχολόγια. Και όταν φτάσουν στο πανεπιστήμιο όπου έχουν την μια και μοναδική ευκαιρία απεξάρτησης από όλον αυτό τον κατακλυσμό στρατολογήσεων που δέχτηκαν τα προηγούμενα χρόνια, τότε δυστυχώς είναι αργά γιατί στην ουσία δεν έχουν περάσει σε ένα χώρο παραγωγής γνώσης αλλά στην Τετάρτη, Πέμπτη, Έκτη και Έβδομη τάξη του λυκείου... και το ολοκαύτωμα συνεχίζεται.

Είμαι ένα κείμενο ανένταχτο και αχρωμάτιστο, όχι από πείσμα ή για να δείξω την διαφορετικότητα μου σε έναν γιγαντιαίο κόσμο όπου οι ομοιογένειες χάνονται, αλλά επειδή αρνούμαι σαν αδέσποτο σκυλί που είμαι να αποκτήσω κάποιον αφέντη που θα μου καθορίζει τι και που θα φάω. Το πως θα ζήσω μου το καθορίζει η ηθική που φρόντισαν να μου παραδώσουν οι γονείς μου. Να μην πειράξω κανέναν, να μην κλέψω ποτέ μου, να μην σκοτώσω, και πάντα να αναρωτιέμαι το γιατί και το πως το πράξεων μου και των άλλων όχι απαραίτητα επειδή είναι ανάγκη να ανακαλύψω σαν γελοίος δημοσιογραφίσκος συνωμοσίες και ίντριγκες αλλά επειδή έτσι δεν θα “κοιμηθεί” ποτέ τα μυαλό μου.

Ο πατέρας μου, μου είχε πει: “Ποτέ μου δεν θα σου πω κάτι για το οποίο δεν γνωρίζω το σωστό αλλά ούτε και θα σου κρύψω την αλήθεια”. Έτσι και εγώ αγαπητέ αναγνώστη, σου παραθέτω τα όσα έχω βιώσει και τα όσα γνωρίζω. Αν δεν θέλεις να τα πιστέψεις ή έχεις ήδη απαρνηθεί αυτές τις σειρές τότε έχουμε καταφέρει κάτι το πραγματικά δημοκρατικό και αξιοπρεπές. Αν νομίζεις ότι είμαι κάποιος μισητός εχθρός που τα γράφει όλα αυτά σε κάποια υπόγεια γιάφκα με δόλιους σκοπούς τότε αυταπατάσαι. Δεν θέλω να ταράξω ούτε το σύστημα σου, ούτε την ρουτίνα σου αλλά ούτε και το “γλυκό σου ύπνο”...

-Ξύπνα Ντόροθι, φτάσαμε κιόλας στο Κάνσας...

Υ.Γ. Αφού έχουμε δημοκρατία γιατί γράφω ανυπόγραφα;
Όλες οι απαντήσεις στο επόμενο επεισόδιο...

24 σχόλια:

onisilos είπε...

"Περάσαμε τα σύνορα, και είμαστε ακόμα εδώ. Πόσα σύνορα πρέπει να περάσουμε ακόμη για να φτάσουμε στο σπίτι μας; "

η μελαγχολια
του τελους
του αιωνα

τα υπολοιπα -μουπαν οτι- ειναι
σιωπη

onisilos είπε...

τα λογια μας - ομως λεει- εχουν χιλιαδες πατερες

Ερυκίνη είπε...

"είναι τόσο οφθαλμοφανής η κατάσταση που μόνο ο πεθαμένος δεν τα βλέπει."

θα σε εξέπληττε το πόσοι "πεθαμένοι" υπάρχουν. μια συζήτηση μαζίν τους εν αρκετή για να καταλάβεις πόσον τυφλοί ενι. ευτυχώς, μα ευτυχώς, όι ούλλοι.

kalioush είπε...

Καθόλου μηδενιστής δεν φαίνεσαι ότι είσαι... έτσι έχουν τα πράγματα στην Κύπρο...λίγοι είναι αυτοί που τολμούν να διαφέρουν...και συνήθως αυτοί δέχονται σφοδρή εναντίωση και κοινωνική περιθωριοποίηση!... και δεν εννοώ αυτούς που προσπαθούν να σοβαροφαίνονται ή αυτούς που προσπαθούν να δειχτούν πως δήθεν διαφέρουν με το να μην ακολουθούν κανένα κανόνα ή διάγουν μια ζωή χωρίς αρχές και λογική...

Αλεξανδρος Σουτσος είπε...

@onisilos εμείς τα είπαμε...

@ερυκίνη, ο συλλογισμός μου έτσι όπως τον σκέφτομαι (τώρα) εκ των υστέρων θα μπορούσε να είναι και πιο βαθείς...
ο νεκρός δεν λυπάται για τίποτα και δεν έχει τίποτα να στεναχωριέται.
Έτσι και εγώ βλέπω μόνο "μακάριους εν φτωχό το πνεύματι", στην κυπριακή κοινωνία.
Αλήθεια αν λυθεί ποτέ το κυπριακό, με τι θα ασχολούνται;
Ελπίζω τότε να νιώσουν το κενό του παρελθόντος τους...
@κάλιους, τίποτα περισσότερο καθώς δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου...

Αλέξανδρος Σούτσος, ο ίδιος.

zappa είπε...

how true, how true...........


narkwtika, preza, ypokrisia, aneley8eria, mikroastismos, alkool, tv, psema,frhkh, yperkopwsh, stress, propaganda.

An den htan ola alh8eia 8a elega oti gia 6 xronia zousa sto sympan tou Orwell. Duke

bpetridis είπε...

@zappa/duke πόσο δίκιο... ο Όργουελ έγραψε το 84 με λίγα χρόνια καθυστέρηση. Αναδιατυπωμένο, το 2009.
Χαιρετίσματα.
Υ.Γ. που βρήκες το blog μου κύριε Δούκα;..μην ξεχνάς δεν λέμε ονόματα...

zappa είπε...

h erykini erikse ligo feedback

MARINOS είπε...

Είπες πολύ μεγάλες αλήθειες ! Μπορεί να ακούγονται σκληρές για μας τους Έλληνες της Κύπρου, είναι όμως αλήθειες.

Και ως α-λήθειες, τις αναγνωρίζουμε μόνο κατά βάθος και φυσικά δεν τις ξεχνούμε... Αλλα επειδή μας ενοχλούν, κάνουμε πως τις έχουμε ξεχάσει..

Καλή σου συνέχεια

21grammaria είπε...

Αλέξανδρε, ετοιμάζω το νέο τεύχος του περιοδικού "21Γραμμάρια" που θα κυκλοφορίσει την ερχόμενη, μάλλον, εβδομάδα στο πανεπιστήμιο και θέλω την άδειά σου για να συμπεριλάβω αυτό το κείμενο (ή μέρος του).

δημήτρης

Αλεξανδρος Σουτσος είπε...

@ Μαρίνο σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. "Αλλα επειδή μας ενοχλούν, κάνουμε πως τις έχουμε ξεχάσει.."
βέβαια μην ξεχνάς ότι όταν κάποιος ξεχνάει είναι και χαρούμενος...Μακάριος που λέμε!
Είδα το directory σου. Φαίνεται να έχεις κάνει πολλή δουλειά. Αν δεν σου είναι κόπος θα ήθελα να εμφανίζομαι και εγώ στα μπλογκ σου..δεν με θεωρώ ελληνικό μπλόγκ, αλλά κυπριακό καθώς μιλάω για την εδώ κοινωνία. Ευχαριστώ, με εκτίμηση Αλέξανδρος Σούτσος, ο ίδιος.
@ 21 γραμμάρια... Συμφοιτητή Δημήτρη, δεν πιστεύω σε πνευματικά δικαιώματα. Μπορείς να κάνεις ότι θέλεις στο μπλογκ μου, δηλαδή "σου"...δηλαδή "μας"

koutso είπε...

Aν σκεφτόμασταν και εμείς έτσι όταν είμασταν νέοι (υποθέτω πρέπει να είσαι 20άρης και κάτι) τότε μπορεί να μην αφήναμε την κατάσταση να παρεκτραπεί όπως την άφησαν και οι γονείς μας.Αλλά η αποχαύνωση συνεχίζεται ποικιλοτρόπως,με σύστημα και σκοπό.Δεν διερωτάται κανείς γιατί κανένας δεν βγαίνει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί?
Μας κατάφεραν το καλύτερο νοητικό πλήγμα ώστε να μην διεκδικούμε τίποτε.Ετσι ο καθένας για τον εαυτόν του.Λείπει η συλλογικότητα και η κοινωνική αλληλεγγύη.Λείπει το πάθος και η περιέργεια για οποιαδήποτε διαφορετικότητα.
Αλλά αν τα πράματα είναι έτσι και στο πανεπιστήμιο τότε φίλε είμαστε σαν κοινωνία
ε ξ ο φ λ η μ έ ν η .

Lexi_penitas είπε...

Τα είπε και για μένα ο Κουτσό πιο πάνω. Απλά θα προσθέσω ότι ώρες ώρες είναι αβάστακτη η μοναξιά του διαφορετικού.

Θα προσθέσω σύνδεσμο για το μπλογκ σου στα Κυπριακά μπλογκς.
http://kypriakablogs.blogspot.com/

osr είπε...

αγαπητέ μου φίλε, μα πολύ αγαπητέ μου φίλε που είχες την ατυχία να περάσεις τα καλύτερα χρονια της ζωής σου στην ίσως χειρότερη πόλη του τίποτα

σου εύχομαι καλό κουράγιο!!!!

ένα επεξηγηματικό κείμενο γιατι η κυπριακή μαλακία είναι έτσι όπως είναι

http://osr55.wordpress.com/2009/02/04/
Κυπραίοι: από το άροτρο στο διάστημα
Μετάβαση στα σχόλια

Η Κύπρος πέρασε από την εποχή του αρότρου στην εποχή του διαστήματος μέσα σε 40 χρόνια και κάτι
η δεκαετία του 50 της κύπρου δεν έχει καμιά σχέση με την εποχή των 00s, οι πλείστοι κύπριοι την εποχή εκείνη δεν είχαν καν τουαλέττα στο σπίτι



η κύπρος δεν πέρασε απολύτως καμιά μεταβατική περίοδο αλλά όλα κινούνταν με αστρονομικές ταχύτητες χωρίς να προλαβαίνει ο κόσμος να τις αφομοιώνει

ενώ οι δυτικές χώρες πέρασαν από βιομηχανική επάνασταση, αστικοποιηση, κοινωνικές ζυμώσεις, σταδιακή ανάπτυξη τεχνολογίας καλλιτεχνικές ανησυχίες

η “πνευματική” κύπρος την δεκαέτία του 50 ”στεγαζόταν” στην λευκωσία ως επί το πλείστον και αποτελείτο από τους γλύφτες των εγγλέζων οι οποίοι σπούδαζαν στα όξφορτ και στα σα-σεξ οι οποίοι νόμιζαν ότι είναι αριστοκράτες και μας κυβερνούν και σήμερα

μέ την “ανεξαρτησία” και τα όσα επακολουθήσαν μέχρι και σήμερα οι κυπραίοι δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία υποστούν κοινωνικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές ζυμώσεις με όλες τις προεκτάσεις που έχουν αυτά στην ζωή του μέσου κυπραίου

ο σύγχρονος κυπραίος είναι ένας άνθρωπος χαμένος χωρίς ταυτότητα και χωρίς προσωπικότητα

η δουλοπρέπεια και ηττοπάθεια που έχει, υπάρχει σε όλες τις εκφάνσεις της μίζερης ζωης του

και επιτείνεται από την καθημερινή διαπίστωση ότι η μόνη “αξία” είναι το χρήμα και το μέσο, αφού χωρίς αυτά δεν κάνεις τίποτα στο βασίλειο της αναξιοκρατίας

ο κυπραίος είναι ένα άτολμο πρόβατο χωρίς αυτοπεποίθηση που (νομίζει ότι) παίρνει “αξία” μόνο από τα υλικά αγαθά που μαζεύει και επιδεικνύει ακριβώς επειδή δεν έχει τίποτα άλλο να επιδείξει

ένας κενός άνθρωπος

firfiris είπε...

@osr Αν τζιαι δεν το συνηθίζω να παρτάρω (υπερασπίζομαι) τους συμπατριώτες μου εντούτοις, η φαντάζουμαι, σχετικά μικρή παραμονή σου στο νησίν δεν σου επέτρεψεν να σχηματίσεις μιαν καθολικήν εικόναν τζιαι δεν σε αδικώ. Τζιαι εγιώ μόλις επέστρεψα που τον Καναδάν τζιαι την Αγγλίαν όπου είδα τζιαι εγνώρισα άλλον κόσμον με απογοήτευσεν. Όμως αν κάτσεις να δεις τα πράματα με την ευρύτερην εικόναν πιστεύκω θα συνηδειτοποιήσεις πως ο κάθε λαός εν σφυρηλατημένος που τες εμπειρίες τους.
Ναί, είμαστεν ρατσιστές (κακώς) γιατί όποιος λαός εμπόρεσεν να κατασκευάσει πλοία ήρτεν τζιαι μας εγάμησεν τα πάτερα. Η δε εγγυητές μας τζιαι προστάτες μας, τζιαι τζίνους που επιστέψαμεν (Ελλάδα) τζιαι τζίνους που μας επεβλήθησαν (Αγγλία, Τουρκία, Αμερική) μας εγαμήσαν τα πάτερα επίσης. Βασικά καλόν πράμαν που μη Κυπραίον δεν είδαμεν, ενώ τα ελάχιστα καλά που μας εφέραν οι ξένοι (μια σχετικά αποτελεσματική γραφειοκρατία των Εγγλέζων) δεν τα αξιοποιούμεν.
Άμαν όμως μπεις στον κόπο να γνωρίσεις κόσμον πέραν του πανεπιστημίου/χώρου εργασίας ή όπου τζιαι να συναναστρέφεσαι τότε θα δείς πως δέννεν ούλλα άσπρον τζιαι μαύρον. Με το ίδιον σκεπτικόν θα έπρεπεν να κρίνω εγώ την Ελλάδαν ούλλην που τους Αθηναίους τζιαι μόνον ή να συμπεριλάβω τζιαι τους φιλόξενους Κρητικούς που εγνώρισα, τζιαι τους ευγενέστατους Ροδίτες τζιαι Κερκυραίους;

@ Σούτσος.

Το ερώτημαν "Γιατί ήρτες στην Κύπρο;" μου το εκάμαν τζιαι εμέναν όταν επέστρεψα στα πάτρια εδάφη. Τους απάντησα "Τζίνον που έπρεπεν να ρωτάτε είναι 'Τωρά που ήρτες τί θα κάμεις;"

φιλικά

osr είπε...

φιρφιρί είμαι στην μαλάκια τε και μαλθάκια νήσο κύπρο

από το σωτήριον έτος 2002 οπόταν και πήρα το πτυχίο μου και εγκατέλειψα την ομορφότερη φοιτητούπολη του κόσμου

7 χρόνια νομίζω δεν είναι λίγα δαμέσα δα

εκτοτε κινούμαι ανελλιπώς στον χώρο της θεόστραβης θέμιδας

λόγω αυτής μου της ιδιότητας ειδικά έχω έρθει σε επαφή με κάθε καρυθκιάς καρύδι

τύπους "σοβαρούς" με κοστουμουθκια και γραβατούες οι λεγόμενοι χαρτογιακάδες, οποίοι είναι οι πλέον βρωμεροί και απομυζούν τον απλό άνθρωπο

έχω γνωρίσει από πολύ κοντά τον κάθε κεντικελένη τυχάρπαστο άχρηστο της κοινωνίας ο οποίος επειδή επιασε μυστρί που ήταν 19 χρονων έγινε ντιβέλοπερ και πουλά τις άθλιες όλο προβλήματα τρύπες του για χρυσάφι,

ενδεικτικά ένα πρόσφατο παράδειγμα προ δύο ημερών
μονάρι στον άη δομέτιο 70 χιλιάδες λίρες ΣΥΝ το ΦΠΑ δηλαδή πέραν των 80 χιλιάδων λιρών

έχω γνωρίσει από πολύ κοντά αυτούς που μας εξουσιάζουν και κάθε πέντε χρόνια τους ψηφίζουν τα αρνιά τους και το μόνο που έχω να πω είναι εμετός!

το κράτος είναι ανύπαρκτο, στην κύπρο τα πάντα λειτουργούν από τύχη και στο ρελαντί

ο λόγος που φαίνονται ότι λειτουργούν είναι γιατί η κρατική μηχανή της κύπρου είναι πάααρα πολύ μικρή

παραδείγματα ανυπαρξίας του κράτους χιλιάδες

121 άνθρωποι σκοτώθηκαν λόγω ανυπαρξίας ελέγχου της πολιτικής αεροπορίας

η αστυνομία είναι το πλέον διεφθαρμένο τμήμα της κοινωνίας χωρίς να χρειάζεται να επεκταθώ νομίζω ε

τρία βρέφη πέθαναν λόγω ανυπαρξίας του κράτους και της ηλεκτρομηχανολογικής υπηρεσίας που δεν φρόντισε να ελέγξει τις συσκευές που σκότωσαν τα μωρά στο ίπποκράτειο, το ιπποκράτειο λειτουργεί εκ νέου εδώ και καιρό

η στέγη του ΘΟΚ έπεσε και μόνο από θαυμα δεν θρηνήσαμε εκατοντάδες νεκρούς,

ο ΘΟΚ είναι εκεί διαλυμένος και δεν κουνήθηκε φύλλο

και άλλα πολλά

ΚΥΠΡΑΙΟΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ!

θα σου απαντήσω εγώ στο ερώτημα που έβαλες στο παλληκάρι που είχε την ατυχία να σπουδάσει δαμέσα δα

τώρα που ήρτα κύπρο θα ΠΡΑΤΤΩ

και θα κάνω πράξη αυτα που πιστεύω και δεν θα γράφω απλώς κλανιές και μαλακιούλες στο ίντερνετ όπως πράττουν οι πλείστοι το 99.99% δαμέσα δα όπου γράφουν απλά για να εκτονώνονται και να βγάζουν τα σώψυχα τους



επανειλημμένως

Λεμέσια είπε...

Αλέξανδρε,
πονάνε οι αλήθειες σου, αλλά δυστυχώς δεν έχεις καθόλου άδικο.

MARINOS είπε...

Φίλε σε χάσαμε!

Ζεις;;;

Αλεξανδρος Σουτσος είπε...

παρασιτώ...

voukwla είπε...

k egw parasitw...evarethika re
skeftumai stin kafeteria tou panepistimiou: o kronos trwei ta paidia tou-Goya pano pasto 1 metro panw sta tzamia katanalogian = H kupros trwei ta paidia tis.
tin allagi den tin vlepume enosw sumbainei arga e kai na vouliaxoun oi prospa8eies ektos tha epipleoun entos...?
telospantwn en aplo to thema: einai aparaithto na uparxei panta enan ere8isma, enan aitima gia diadrash kai kapoioi outw apokaloumenoi (apo ta upokeimena tis epikrateias) 'vlakes' kai 'adkiaseroi' na gureuoun k na anakaloun touto to aitima.

osr είπε...

η σημερινή αθώωση των άθλιων μπάτσων από τους "εντιμότατους" δικαστές δεν είναι ερέθισμα;

κάντε κάτι ρε

είσαστε φοιτητές μίσιμου

γαμώ το φυτικό σας α-κίνημα γαμώ

Nasos είπε...

μη φωναζεις osr , θα τους ξυπνησεις...

Ανώνυμος είπε...

Mystery age, a construction gang turned up to start erection a area on the crude in lot.

The [url=http://poa7.000space.com/ysd.html]236570[/url] 378839 [url=http://daclac.000space.com/jsd.html]209476[/url] 885494 [url=http://mios.my-board.org/osd.html]556500[/url] green people's 5-year-old daughter as a consequence took an attracted on in all the

eagerness growing on next door and pooped much of each habits observing the workers.

Ανώνυμος είπε...

[b][url=http://www.uggsaustraliawebsite.com/]ugg australia boots[/url][/b] The truth is that many individuals misspell factors whenever they enter words right into a research motor. A great instance is actually a phrase these as housewife. Folks may spell it as household spouse or possibly house-wife. Nowadays, shoppers are faced with a myriad of possibilities in toothpaste. You will discover toothpastes to whiten, enhance, safeguard and remedy negative breath. And when toothpastes have occur an extended way from ground up chalk and lemon juice, in a pinch we can even now make our possess toothpaste.

[b][url=http://www.uggsaustraliawebsite.com/]ugg australia[/url][/b] I feel this since I noticed this adorable woman today during the grocery store. She was verrry sweet, apologized for coughing. Our eyes fulfilled, she had this sweet smile on. are some on the biggest sized brands within the wonderful lifetime of Louis Vuitton bags coupled with hand bags. The green provides a a sense youthful era alongside one another with excellent while you shift bleak gives its personal polished furthermore to fashionable start out hunting. wore this swimsuit employing a Nightcap Trend crochet pants all the way through schokohrrutige.

[b][url=http://www.bestonlinesalestore.com/]www.bestonlinesalestore.com[/url][/b] Dollars . EnergyWinning Strategies to Make Enemies from the PressAre Businesses Communications Abilities All set for Y2KSuccess Is no Incident. The Bottom Line is SellingFeature Posts . My son is 25 mo outdated. My mother is suppose to come down whilst i'm in labor(my brother shall be here incase i development speedily and need to go away faster than it will require my mom to have listed here). I've no strategy how my son will react, i'm truthfully far more apprehensive about how he'll act when he realizes the infant arrives dwelling and doesnt disappear..

[b][url=http://www.bestonlinesalestore.com/]louis vuitton outlet[/url][/b] Galliera PM Tote is going to be manufactured with traditional details, which is able to not constantly be outdated, owning lithe then airy moist cloth, large purely natural cowhide leather-based tackles, exercises . used mainly because neck wrist strap. Varied straps is beneficial; it is basically there to hand-held or probably is beared more than the make, which can be absolutely linked to the matter.

[b][url=http://www.uggsaustraliawebsite.com/]ugg australia boots[/url][/b] Total type of MDU is Maharshi Dayanand University. The College was formerly often known as Rohtak University, nevertheless it was renamed as Maharshi Dayanand College in 1977. If you are looking out for just a excellent area in distance understanding scheme for the study course in MBA, then the University is one among the many topmost Universities in the region where higher level expertise is imparted towards the students for getting a degree in Master of Organization Administration..

Φωτογραφικο Μανιφεστο

Φωτογραφικο Μανιφεστο